- etentje vrijdag 13 maart
Vrijdag 13 maart 2009
Wekker 7u30. Vandaag op de programma: de technische school gaan verkennen in San Lorenzo. Opstaan vlugvlug, om 8u20 aan het centraal station afgesproken met de duitskers. Rond 8u25 aan het station, geen enkel spoor van de duitskers te zien, vreemd. Dan maar kaartje kopen aan de loketten. Nee nie daar dus, ze wijzden naar een automaat of het winkeltje, we verstonden niet meteen wat ze bedoelden. Naar de automaat, maar dan kon je precies enkel eindbestemming ingeven… Maatman had al een enkel ticketje gekocht: 5 eur 50. Maar ik kon nie passen en er stond op dat de automaat geen wisselgeld teruggaf, dan maar briefje van 20 gaan wisselen in het winkeltje. Daar bleek de winkelierster me duidelijk gemaakt te hebben dat je daar kaartjes voor trein kon kopen, 2 eur 40 voor heen en terug, badje. Maatman was er aan gejosd. Dan naar het spoor A9. Daar zagen we de duitskers, waren voor ons wss ‘duitsers zijn altijd op tijd’. Treintje op. Wat met de ticketje te doen? We schreven er datum en tijd op want blijkbaar moest je dat eerst in een gele bak steken die dat afstempelde. Conducteur wees ons daar op maar gelukkig stond dag en uur erop. Dus geen probleem. Ok, richting San Lorenzo. Aan het station stond Angelo ‘één van de school’ ons op te wachten die ons begeleide richting de school. De school was zowat volgespoten met graffiti en van buiten uit kon je zien dat er ook al degelijk op de ramen gekladderd is geweest onder andere met tippex. Binnen het schoolgebouw gingen we eerst naar de leraarskamer daar ontmoeten we enkele leerkrachten wiskunde en fysica. De lessen begonnen daar om 8 u 30 en eindigden rond 14u – 14u30. We kregen een rondleiding door de school. Een winkeltje was aanwezig waar werkelijk veel te kopen viel. Snacks dan vooral. We gingen naar de sporthal, waar zo 2 grote pilaren in de midden stonden, niet echt praktisch J. Vervolgens naar de 3e verdieping, daar gingen we naar de gang waar het kantoor van de directeur en dergelijk waren. We gingen in een lokaal en werden prachtig ontvangen. We kregen thee, fruitsap, koffie (vré strafke volgens maatman, maar ie was er zo gelukkig mee), en donuts, kleine croissantkes met of zonder pudding, en nog wa koffiekoekskens. We zagen uit het derde verdiep ook een groot overzicht van San Lorenzo, de zee kon je terug waarnemen en de bergen die rond de stad lagen. Daarna kregen we een korte voorstelling van het schoolsysteem in de school. Dan splitsten we op, maatman en ik gingen lesje wiskunde observeren, Basti en Christof een lesje Fysica. We volgen de lesgever en een tolk ging mee om het italiaans te vertalen in het engels zodat we wat makkelijker konden volgen. Het was een vierde jaar en het ging over de ellips. Formule opstellen enzo. Er werd geschreven op een minikrijtbord mss maar van 1m50 op 1m. Tijdens de les werd een foutje gemaakt die we opmerkten en maatman meldde dit ;D, even de juf verbeteren. Coördinaatgetallen had ze omgedraaid. Plots was het al tijd, de les had precies maar een halfuurtje geduurd. Vreemd. Na de les gingen we terug naar de leraarskamer. Daar vroeg een duitse leerkracht of we zaterdagochtend wilden meegaan met duitsers (uitwisselingsproject) die verschillende bezienswaardigheden gaan bezoeken in Palermo. We zagen dat zeker zitten want veel hadden we in Palermo nog niet bezocht. Rond 11u30 was het afgelopen. We konden de trein maar nemen om 12u05. De ene die ons begeleide nam ons mee naar buiten en we dachten dat ze ons nog ix ging tonen specifiek voor het stadje… Maar nee ze, hah, naast de school lag de Auchon. We gingen er naar toe en kregen een rondleiding door de auchon. Hah best grappig J . Wudder ezo tegen elkaar, wa doen wudder ier eigenlijk.. J. ok, dan was het bijna tijd, naar het station van San Lorenzo. Daar kochten maatman en duitskers een ticketje terug na heel wa sukkelen en hulp erbij te roepen want da spel (automaat) werkte precies nie meer goe.
Op trein stappen, trein vertrekt, en wudder huh nee é, misse kant op. doeme, volgende station afgestapt. (tomassono of zukiets) de trein zou er zijn om 12u14 en schijnt nog niet gepasseerd te hebben even later horen we dat die 40 min vertraging heeft. Dan maar wachten maar er was gelukkig een goe zonneke aanwezig. Treintje op en richting Centraal Station Palermo. Daar afstappen en meteen richting SEND (zorgt voor organisatie van het uitwisselingsproject). We moesten er zijn van 12u30 tot 13u30. We hadden laten dat we problemen hadden met de trein. Geen probleem, rond 13u15 aangekomen. We hadden een evaluation meeting over de algemene dingen, wat er voor het project gebeurde, waren we genoeg op de hoogte, over de accommodatie, over het transport en dergelijke. De andere waren al terug vertrokken. We gingen iets gaan zoeken voor te eten samen met de duitskers na de meeting. We gingen richting de teatro Massimo want daar waren vele restaurantjes. We kwamen een gezellig restaurantje tegen en maatman en duitskers aten een soort pizza, ik een pasta con frutti di mare. lekker lekker, echt lekker. Plots bleek het al 14u45 te zijn nadat we gegeten hadden.. Te laat voor de italiaanse les. Vlug de rekening vragen en ons haasten naar International House. Wat bleek dat enkel de lithouwers al aanwezig waren. nja we leven hier al volledig als de italianen ze, te laat komen is helemaal geen probleem en een normale zaak precies.De italiaanse les ging over de dagen, maanden. En de dingen beschrijven die mensen deden in het station en op de park waargenomen op een prent. Ook leerden we de werkwoorden op –ire en –ere vervoegen. Tweede deel ging over de klok leren lezen. En moesten we aan enkel vertellen wat we zaterdag en zondag gingen doen. Che cosa fai durante il fine settimana?
Nog wat huiswerk meegekregen om de werkwoorden te vervoegen. Dat was het zowat. Naar huis passerend langs de coop zoals gewoonlijk. Maatman eitje gebakken, deze keren waren zijn kookkunsten wel gelukt. Het uitzichtje eens gaan kijken op het terras boven, en wat fotos proberen te trekken van de lichtjes in de stad. Savonds nog naar Hans Teeuwen gekeken, daarna las maatman nog een hoofdstukje voor uit de kleine prins en gingen we slapen. Buone Notte!
- aan’t zeetje Palermo
Zaterdag 14 maart 2009
Heyla, wake up call, opstaan terug om 7u30. Ontbijtje en richting ontmoetingspaalts met de duitsers en de duitse-schoolgangers om 9u. 9u10 kwamen we maar toe, juist de bus gemist.. Maarja in Italie is da dus allemaal geen probleem. 9u10 italiaanse tijd voor 9u. Palazzo dei Normanni und Cappella Palatina eerst bezocht. We mochten gratis mee binnen met de groep, anders koste ons dit zeker 5eur ideaal. Palazzo dei Normanni is nu zetel van de siciliaanse regering en parlement, zelden opengesteld voor publiek. Het werd in de 9e eeuw gebouwd door de Arabieren, door de Noormannen uitgebreid en later enkele keren verbouwd. Het interessantste deel van het paleis is Cappella Palatina, het is een kapel die rijkelijk versierd met een prachtige mozaïekcyclus en ornamenten. Dat was zeker wel de moeite. Ook de andere kamers waren prachtig en zeer groot, echt groot herenhuis-achtig iets. Vervolgens gingen we naar de kathedraal van Palermo. Groot en echt prachtig van buiten uit gezien. Het is terug een mengeling van verschillende stijlkenmerken. De Normandiërs legden de eerste steen in 1185. Vervolgens passeerden we langs San Salvatore. Dit was terug een soort kerkje die leek op een klein operagebouw, een rond kerkje die niet meer gebruikt wordt voor gewonen diensten maar waar wel nog een trouw of dergelijke speciale evenementen kunnen plaatsvinden, een mooi gebouwtje. Dit alles gebeurde echt op een slenterniveautje, die italianen toch. We liepen verder en kwamen aan het kruispunt van de twee hoofdstraten mooi punt wel. Elk gebouw op iedere hoek van het kruispunt is ingesneden. We eindigden bij een laatste kerkje Sant’ Anna. Palermo staat vol historische gebouwtjes maar we hadden het zo wel wat gezien voorlopig. De tocht eindigde daar ook. 12u duitsers keerden terug naar hun kot en wij gingen het zeetje opzoeken. We spraken nog af aan het teatro Massimo om 9u om nog een stapje te zetten. Richting zee wandelen, we kwamen aan de haven van Palermo en liepen even door de haven. Kleine tot zeer grote boten waar daar gelegen. En in de verte een gebouw op ne zeer grote skreemsteen (rots) gezet heel op het uiteinde van palermo als het ware. We gingen iets zoeken om te eten. We vonden een panini, panino in het italiaans in “de Navy”. We aten deze op in een parkje met prachtig zeer oude bomen. Daarna even terug keren “Posso usare il bagno?”. Daarna de andere kant van de haven eens afgewandeld. Een zeer groot park waar echt veel mensen en kinderen aanwezig waren, stuk langs de zee gewandeld en genoten van de zon, uitzicht… Dan richting kotland terug. Maatman beetje skreemsteen gespeeld, hij ad geen zin meer in wandelen en wou den bus nemen, maar we konden daar de bus nie nemen.. jammer 
. Te voet terug. Wat later de coop gaan opzoeken. We maakten pasta met lekker sauzeke, all arabiatta met championekes. Maatman maakte ook wa gehakt en maakte er een spaghettisauzeke van. Twas allebei prachtig gelukt. Kookskills da wudder ebben, jaja. Tegen dat we gegeten hadden en afgewassen was het tijd om te vertrekken nar teatro Massimo. We waren 5 min. te laat. We vertelden de duitsers data de Belgische tijd is. Duitsers zijn wel punctioneel op da vlak toch. Christof had er zin in en hij werd de leiding gegeven een schoon cafétje op te zoeken. Ze hadden ons al een straatje aangewezen waar tal van pubs te vinden waren, we gingen dit straatje opzoeken. Precies een beetje de overpoort in Gent maar dan smaller straatje, waar je moeilijk al kon passeren met brommer vanwege al het volk. Vré gezellig wel. Wat ons ook opviel is dat er daar dag en nacht werd gegeten, voortdurend zag je daar mensen eten en rook je dat er mensen aan het koken waren. Echt vanalles was er nog te verkrijgen. We verlegden ons ook even naar een ander cafétje. En gingen daarna elk naar kotland, bedtijd. (na een verhaalke in de kleine prins natuurlijk.) We leerden ook van Basti hoe je echt een goei pintje moet voorschotelen. Een goe pintje duurt normaalgezien 7 min. Je zet uw glas op de tafelblad en zet het vat aan, 2 sec ongeveer zet langs de kant als je al ander pintje moet doen en ge vult da dan later op zelfde techniek aan. Op die manier blijft het schuim veel langer staan. En dit zou de techniek moeten zijn. Hij helpt in een bar en er geen tieners of niet veel volk is moet hij deze techniek toepassen anders doen de gasten, fakjoe en vragen ze een goe pintje. Op die manier weten jullie dit nu ook alweer. Eens uittesten..
Tot morgen!
X’tje
Zondag 15 maart 2009
Jip eens uitslapen, rond 10u had ik het toch wel gehad te blijven liggen en geraakte niet meer in slaap. Opgestaan en mij in de hangmat gaan leggen met wat folderkes over Palermo en omgeving. Maatman was wakker rond 10u30.
Allebei douchke genomen. Maar een rapke aangezien et warm water ier nie lang meega per badkamer. Daarna een ontbijtje. Tegen dan was het al 11u45 ongeveer. Ons eens samen gezet aan de weekly overview die we moeten maken voor school. Daarna de liedjes op de ipod van maatman vervangen want na een weekje heb je toch al regelmatig dezelfde gehoord. Daarna gingen we een terrasje opzoeken om een ijsje ( zeg maar ne superijs), maatman ook een cappucino te drinken. We vonden een terrasje in het zonnetje ideaal. Een ijshorentje met zelfgemaakte aardbei-ijs gegeten, zeer lekker, twas ne super groten verzeker 4 bollen op elkaar. Daarna even genoten vant zonneke en dan naar kotland terug. Nu zit ik hier te typen en maatman is ne T-shirt aant ontwerpen voor zijn kamp Fiesch met kazou. Tis een rustig dagje maar da mag wel eens, tis zondag en het is al heel de week druk geweest.
Ktjes nu gaak eten.
Toedels!
Gegroet mijne vrienden. Mis jullie allemaal ze! Kom gerust achter als ge zin ebt. Keb al verteld aan Lotte, Julie, Ine en Claeys: ge pakt dus de trein rond 19u richting Palermo en ge kunt dan gerust de laatsten nog were pakken. Altijd welkom.
kusje, Marie
En Maatman.
